سکوتــــــــــ

یادداشت های یک طلبۀ رو به رشد

نقد انیمیشن coco

داستان زندگی پسر بچه ای به نام میگل است که عاشق موسیقی و نوازندگی است اما خانواده اش به شدت مخالفت میکنند و نمیگذارند تا آن که طی اتفاقاتی وارد دنیای مردگان میشود و جد خود را پیدا میکند و میتواند نظر خانواده اش را در آخر تغییر دهد و نوازنده شود.

1-این انیمیشن شباهت بسیار زیادی به انیمیشن book of life  دارد که آن هم داستان پسری است که میخواهد نوازنده بشود اما سنت خانوادگی شان گاو بازی است و پدرش مخالفت میکند و داستان هر دو انیمیشن در مکزیک اتفاق می افتد و درباره ی رسم خاص آزتک هاست که هر ساله در روزی مشخص در جشن روز مردگان برای مردگانشان غذا می آورند و به یادشان هستند و گرامی شان میدارند. این که چرا دو تا انیمیشن در فاصله ی نزدیک با این داستان و این رسم عجیب مکزیکی ها ساخته میشود عجیب است. هم چنین در فیلم specter هم اشاره ای به این رسم شده.

2- این انیمیشن امسال اسکار گرفت و از آن جا که جایزه ی اسکار تقریبا کل اش سیاسی است باید فهمید که چرا این انیمیشن باید انتخاب شود. محوریت اصلی این فیلم روی بحث موسیقی است که چقدر یک موسیقی میتواند تاثیر بگذارد. در جایی از فیلم یه زن روحانی مسیحی به نوازنده میگه که پدر روحانی اجازه نمیده موسیقی کار‌کنیم، جوابی که می شنود چنین است:آهنگ این قدرت را دارد که قلب پدر روحانی رو عوض کنه و هیچوقت قدرت موسیقی رو کم در نظر نگیر.

قطعا پدر روحانی نماینده دین است .به عبارتی دین توانایی مقابله با موسیقی رو نداره.(جالبه این صحنه ۲ بار‌در فیلم‌تکرار‌میشه) ( کپی از سایت آی نقد)
متن آهنگی که نوازنده میخونه اینه: این تنها موسیقی است که توانایی تغییر فکر ها و قلب ها رو داره! این جمله عینا انگار از روی کتاب قدرت نرم جوزف نای کپی شده که میگه قدرت نرم یعنی تغییر قلب ها (احساسات) و مغزها ( فکر و عقاید). 
3-موسیقی یکی از ابزار های جنگ نرم است. در صحنه ای از فیلم شاهد این هستیم که 5 تا موسسه کنار هم ردیف میشوند و شاید سازنده ی فیلم دارد مجموعه ابزارها را با هم یک جا معرفی میکند. آن جا که میگل وارد دنیای مردگان میشود 5 تا نهاد هستند
1- موسیقی 2- سینما 3- صنعت فشن 4- کاباره 5- مشروب سازی ( البته این ها به زبان مکزیکی نوشته شده اند و ننوشته صنعت فشن :| مثلا اسم شرکت D&G را نوشته) خب بزار بنویسم cinema,caba dela moda,cantina,musica,bar fiesta
4- در جایی دیگر دلا کروز (موسیقی دان معروف) برای معشوقه اش مینوازد و در قسمتی از آن میخواند :«هیچ وقت قدرت موسیقی را دست کم نگیر» و بعد میپرسد تا به حال شده که موسیقی در هوا باشد و به حدی نزدیک باشد که بتوانی لمس اش کنی؟ بعد ادامه میدهد: من به رویایی ایمان داشتم، محکم گرفتمش تا به حقیقت بپیوندد.
قدرت موسیقی آن قدر هست که در آخر انیمیشن آن جا که میگل برای مادربزرگش مینوازد با میگل و خانواده اش گریه کنی و این است که احساسات را تغییر داده.
5- از آن جا که نهاد خانواده در غرب متزلزل شده در چند سال اخیر شاهد انیمیشن های مشابهی درباره ی خانواده و اهمیت آن و تبلیغ بچه داری و فرزند آوری هستیم . انیمیشن هایی مثل baby boss ، stroks
6- انیمیشن، رگه هایی فمنیستی نیز دارد آن جا که پدر خانواده، همسر و فرزندش را رها میکند و همسر که زن است بزرگ خانواده میشود و شروع به کار کردن میکند تا روی پای خود بایستد. تمرکز بسیاری روی زن و مادر میشود.
7- سخنان دلا کروز ( همان نوازنده معروف) شباهت هایی به سخنان تو خالی پائولو کوئیلو دارد جملات امیدوار کننده که فقط به درد آدم های ناکام و افسرده میخورد مثل لحظه ات را دریاب( انگار تبلیغات پپسی ه)  و قلبت را دنبال کن.
8-این انیمیشن تصویری اشتباه از معاد نشان میدهد، معادی که تفاوت خاصی با دنیا ندارد با این فرق که هر کس که فراموش شود از بین میرود و بدبخت است و هر کس که معروف بوده در معاد و دنیای مردگان هم معروف است و دلا کروز کسی که قاتل بوده و تمامی نت های موسیقی اش و شهرتش دزدی بوده همان معروفیت را در دنیای مردگان دارد که در دنیا داشته و به حقش نمی رسد. اگر پولدار بوده آن طرف هم پولدار است. و هکتوری که کشته شده یک بدبختی است که در گوشه ای دارد می پوسد و فراموش میشود. اصلا خبری از خدا نیست و دین هیچ جایگاهی در این فیلم ندارد. شاید به همین خاطر است که روی موضوع day of dead مکزیکی ها پا فشاری میشود تا ریشه ی تصورات دینی زده شود. اصلا مسیحیت چه وجهی با این رسم خرافی دارد؟
coco بهترین فیلم برای القای  یک دنیای دروغین به کودکان است که تصورات او را اشتباه بسازد.
9- پارسال فیلم lala land کلی اسکار درو کرد، آن فیلم هم یک فیلم موزیکال بود این اینیمیشن هم موزیکال، چرا باید به این موسیقی این قدر اهمیت داده شود؟ دلا کروز جوابش را داده: چون تنها یک آواز توانایی تغییر فکر و احساسی را دارد.
10- کمی هم از نظرات سربازان دشمن که در داخل کشور قلم دارند بنویسم: 
-فارغ از هر باور و فرایض دینی این فیلم میتواند تداعی کننده ی بهشتی باشد که میخواهیم به کودکانمان نشان دهیم و در عین حال از اهمیت و احترام به از دست رفتگان صحبت کند.
- یه نامردی هم گفته: این فیلم بر عکس باورهای مذهبی دنیا و آخرت را مقابل یکدیگر قرار نمی دهد و چهره ای کریه نشان نمیدهد. میتوانیم بگوییم دنیا بدون والت دیزنی چقدر سرد و بی روح بود چقدر خوب است که در فرهنگ مکزیکی در کنار مردگان شاد اند و میخندند و حس ترس ندارند!

جواب: آخر کی ما در دین گفتیم که دنیا و اخرت مقابل یکدیگر اند؟ در اسلام گفته میشود هم دنیایت را داشته باش و هم آخرت ات را، ما در اسلام میگوییم در آخرت هم قرار است زندگی کنیم و میگوییم در دنیا درست زندگی کنید. ما چهره ای کریه از آخرت نشان نمیدهیم، چرا کریه است اما فقط برای آدم هایی که از حدود الهی که حدود انسانی است پا فراتر میگذارند. دنیا بدون شما داعشی های ایرانی چقدر زیباتر و بهتر بود و چه دنیای ما را سرد و احمقانه و بی روح کرده اید.
این چه بهشتی است که حق به حق دار نمی رسد؟ این که جهنم است، انسان جایگاه اش در آن جهان بر اساس اعمال و رفتاری است که در این دنیا انجام داده نه پول و معروفیتی که در این جهان داشته، این گمنامی است که اصلا ارزش دارد حالا یکی هم در این جهان به یادت نبود. 

فوق تلاش و فعالیت کاربران سایتی مثل زومجی این است که سر این که پیکسار بهتر است یا والت دیزنی بحث کنند. اصلا به چه امیدی زندگی میکنند را ؟نمیدانم.

خانم هستم.
موقع نوشتن کامنت اینجاُ نقد دوم تون رو نخونده بودم.
حالا که حال کتابخوانی تو این حوزه ها رو دارید، یه کتاب خوب معرفی کنم که آنچنان مرتبط نیست اما خیلی مرتبطه!!
«فیلم، فیگور، فلسفه» از نعمت الله سعیدی. اگر قم هستید آدرس مغازه بدم برید بگیریدش.
فوق العاده حال خوب کنه.
کتاب که ما فقیر بیچاره ها نمیتونیم بخریم
یا امانت میگیرم یا که از کتابخونه پیداش میکنم 
حتما میخونمش
سایت گودریدز استفاده میکنم میزارمش توی لیست want to read
سلام و کوکو را دو بار دیدم و دوست هم داشتم و چقدر جای نقد داشت.
این که کوکو جزو فیلم هاتون برای نقد هست خیلی خوبه و یکی از دلایلیه که باعث شده من این وبلاگ رو دنبال کنم و اطمینان کنم که صاحبش جدیه!

+ متن تون که خو بود. اما خیلی به نظرم نقد نبود جسارتا. یک «حدودا تحلیل» شخصی بود از فیلمی که دیده بودید.
(البته من همین رو هم نمی نویسم. صرفا از تنبلیه و دلیل دیگه ای نداره!) اما شما که قصد می کنید و می نویسید نقدترش کنید خب. یا تحلیل ترش کنید خب. استفاده می کنیم.

در پناه حسین
آره خوب چون اولین نقد فیلمم بود خیلی جای کار داشت من بعدها وقتی میخواستم دومین نقد فیلمم یعنی annihilation رو بنویسم گفتم که نقد اولم هم از حیث نگارش مشکل دار بود هم شوخی های بی مزه ای کرده بودم و خیلی جای کار داشت(اون پست چون موقت بود پاکش کردم)
من قصدم این بود که مثلا ارتباط موسیقی با مسیحیت یا تاریخچه این که از چه زمانی موسیقی وارد کلیسا شد رو بررسی کنم که به خاطر فقدان کتاب و منبع و سواد بی خیالش شدم

نقد فیلم درست درمون 9 مرحله داره طبق روش فنی حکمی
مرحله یکش مثلا نگاه به فرمه که خب من هیچی از فرم انیمیشن سر در نمیارم 
جدیدا ها تازه دارم کتابی درباره فرم سینما میخوانم که میزانسن چیست و ژانر چیست و نئو رئالیسم ایتالیا چه میگوید.

نقدتون وارده
ولی داداچ(البته هنوز برام جنسیت شما مشخص نیست) ما خودمونو قبلا زدیم و کشتیم :)
جمعه ۳۱ فروردين ۹۷ , ۲۳:۰۶ سیّد محمّد جعاوله
ممنونم.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
Designed By Erfan Powered by Bayan