سکوتــــــــــ

کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی

روش خصوصی سازی وبلاگ بیان

اگر وبلاگ شما یک وبلاگ شخصی است و خوش ندارید کسی به آن سر بزند چه کنیم؟

تمامی تیک ها را بردارید

در حیاط خلوت وبلاگ خود خوش باشید

و رها از جهانیان در دفترچۀ شخصیِ آنلاینِ خود بنویسید.

؟!
اساسا وبلاگ ممی نویسیم که برای فضای مجازی «تولید محتوای سالم» داشته باشیم. وگرنه دفتر دستک کاغذی که هست چه قدر هم بهتر از مجازی.
و بماند که چقدر دفترچه خوب مجازی داریم بهتر از وبلاگ.
دیگه بعضیا این طوری دوست دارند 
ما هم البته این طوری دوست داریم
چون اگر شخصیه چرا توی عمومی میگن 
ما هم این راهو میزاریم جلوی اونایی که میخوان با خیال راحت شخصی بنویسند

اکثر افراد مخصوصا خانما مینویسند برای تخلیه روحی
شاید شما دنبال محتوای سالم مجازی باشید
من وقتی که ملت میخوان بذارن برا خوندن متنی که من می نویسم رو حق الناس می دونم. نوشته های وبلاگم هم وقف شدن.
وقف چی شدن؟ یعنی کسی نمیتونه از وبلاگ ببره بیرون؟!
من سعی میکنم زمانی که افراد صرف خوندن وبلاگم میکنند از خوابیدن مفیدتر باشه
وقف عام شدن.
پس عام المنفعه است
ان شالله باشه
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
پسری در کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی، روزها با قایقِ تخیلش ماهی‌گیری می‌کند و شب‌ها، زیر نورِ شمعِ تفکر کتاب‌های آینه‌ای‌ را ورق می‌زند و با جوهرِ قلمش کاغذ‌های سیاه را سفید می‌کند.
او همیشه تهدیدی برای تاریکی خواهد بود، خودش، قلمش و شمعش...
Designed By Erfan Powered by Bayan