سکوتــــــــــ

کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی

هدف شبکۀ منوتو

پی نوشت: تمام طرح هایی که در این پست و پست‌های قبل میبنید و در پست های بعد خواهید دید کار دسته و کپی نیست. مثلا این پوستر یکی از پوسترهای نمایشگاه رسانه مدرسه امام باقر برای 4 سال پیش است که فکر میکنم همچنان قابل استفاده باشد.

خدا لعنتشون کنه
علاوه بر لعنت نیاز به چک و لگد دستی به روش قدرت نرم هم احساس میشود.
کلیپ های برنامه های مسخره شون توی اینستاگرام پره، مخصوصا اون برنامه رقص و آوازشون
سوال: چرا انقدر هی از بدی های این ها گفته شد
مخاطباشون بیشتر شد؟
این یک مطلبی هست که خیلی ازش غفلت می کنند
دلیل هم داره
صداوسیمای ما افراد حرفه ای نداره
افراد باانگیزه صادق و انقلابی خیلی انگشت شمارند
اکثرا از صداوسیما دکان برای خودشان درست کردند
از بیزینس های شخصی تا برندسازی فردی خودشون
مجری های صداوسیما واقعا خیلی هاشون لیاقت بودن در این سازمان را به اعتقاد من ندارند
من خودم را اگر جای یک زن ایرانی بگذارم که عقیده متوسطی داشته باشم بدون شبکه های ماهواره ای را به صدا و سیما ترجیح میدهم
آقا جان دل ما هم خون است، رفیق کات شدۀ عقیده خشکیدۀ من الان دانشگاه صدا و سیما درس میخونه و کارش در سازمان تضمین شده در حالی که یک درصد صلاحیت ورود به صدا و سیما رو نداره.
دقیقا بعد از رواج ماهواره در ایران بی عفتی آمارش بالا رفت و فساد هم کمی میان مردم عادی شد!
با اینکه آمار فساد خیلی خیلی پایینی داریم ولی همان مقداری که افزایش پیدا کرد از اثرات ماهواره بود.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
پسری در کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی، روزها با قایقِ تخیلش ماهی‌گیری می‌کند و شب‌ها، زیر نورِ شمعِ تفکر کتاب‌های آینه‌ای‌ را ورق می‌زند و با جوهرِ قلمش کاغذ‌های سیاه را سفید می‌کند.
او همیشه تهدیدی برای تاریکی خواهد بود، خودش، قلمش و شمعش...
Designed By Erfan Powered by Bayan