سکوتــــــــــ

کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی

ضرورت ارتباط چهره به چهره

یکی از عوامل کاستن اضطراب، صحبت کردن چهره به چهره است؛ اما در اینترنت و وبلاگ، ارتباط چهره به چهره وجود ندارد، . هر قدر ارتباطات چهره به چهره در زندگی مان زیاد شود، اضطراب‌ها کاهش میابد و توافق‌های فراوان حاصل می‌شود. ما باید هر چه زودتر با آفات و برکات وبلاگ و اینترنت آشنا شویم. اگر این کار را نکنیم، پیش بینی می‌کنم آفات آن بیش از برکاتش باشد. 

خوشبختانه ما مسلمانان و ایرانی‌ها فرهنگ ارتباطات میان خودمان را نسبتا حفظ کرده‌ایم و این بزرگ‌ترین حربه‌ای است که ما داریم اگر آن را از دست بدهیم، از جنبه پزشکی، اسلامتی، ایمنی، اقتصادی، سیاسی و نظامی  متلاشی خواهیم شد. کارمان به حدی عادی شده است که تشخیص نمی‌دهیم چرا به نماز جماعت، حج و ... دعوت شده‌ایم.

جلسه پرسش و پاسخ با پروفسور حمید مولانا/نشریه فرهنگ پویا شماره 9

شنبه ۳ آذر ۹۷ , ۰۸:۳۴ آقای سر به هوا :)
از روزی که وبلاگ نویسی شروع کردم هیچ شبکه اجتماعی نتونسته جاشو بگیره:)

صد البته که روابط اجتماعی جای خودشو داره
یک تفاوت وبلاگ با شبکه اجتماعی اینه که متکی بر متنه 
و انسان راحت تر میتونه فکر کنه و نظرش رو بگه :)
درگیر انفجار و بمباران اطلاعاتی نیست
در این زندگی دیجیتال و.. گفت و گوی چهره به چهره کم شده متاسفانه..

به هم وبلاگیت سر بزنی بد نیست:)
چشم چشم :)
i will
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
پسری در کلبۀ تنهایی کنارِ دریاچۀ بی کسی، روزها با قایقِ تخیلش ماهی‌گیری می‌کند و شب‌ها، زیر نورِ شمعِ تفکر کتاب‌های آینه‌ای‌ را ورق می‌زند و با جوهرِ قلمش کاغذ‌های سیاه را سفید می‌کند.
او همیشه تهدیدی برای تاریکی خواهد بود، خودش، قلمش و شمعش...
Designed By Erfan Powered by Bayan